9 maanden om papa te worden

9 lange maanden om papa te worden en toch lijkt het alsof je het nog niet volledig doorhebt als vader.

We zitten aan week 37, en het begint aardig dichter te komen. Ons aankomend kindje heeft alvast wat signalen naar ons gestuurd om te zeggen dat we ons mogen klaarmaken. De mama voelde zich misselijk op dinsdag. Woensdag nog steeds hetzelfde, we hebben dan maar even naar de materniteit gebeld om te zien wat we moesten doen, en we mochten alvast langsgaan voor een monitor en onderzoek, je weet maar nooit dat het al zover is.
Het zweet brak me al uit! Aangezien de papa maar om 11 uur begon met werken, kon hij meegaan. Plots galmde in mijn geheugen de wijze raad van alle verse vaders rondom mij 'Als het zover is, gene paniek man, gewoon rustig blijven'... feit is dat alle mannen op de hele wereld kalm mogen blijven op dat moment, maar ik NIET, ik heb het verdomde recht om te panikeren, ik en ik alleen mag dat wel! We moeten nog verhuizen op 15 maart...dus nu al afkomen, lief kind, was iets dat de papa niet in gedachten had in zijn groot uitgewerkt plan...
maar back to die monitor dus. Een monitor, iets waar de papa veel heeft voorgezeten in het verleden, iets waar hij duizenden tegenstanders de lucht heeft ingeschoten, in flarden geknald en in brokken gereten. Op de materniteit kan je kennis maken met een hele andere monitor...ik begreep het allemaal niet, je had een pc-kast met twee kleine bakjes erop en een klein printertje. Verpleegster? Waar is in godsnaam het scherm de muis en het toetsenbord? Hoe kan ik hier nu de laatste nieuwe SimCity op spelen? Het zag ernaar uit dat het enige waarmee gespeeld zou worden, de papa zijn hart en zenuwen waren. Nu kan je uit mijn vorige posts uitmaken dat ik maar al te graag naar het hartje van ons kindje luisterde, maar een half uur luisteren hoe je kindjes hartje sneller gaat, dan weer trager, dan weer sneller, dan weer trager, en telkens je toch maar afvragen, is dit wel ok??? Zuster?
Op dat moment stelde m'n vrouwtje me 'heel even' gerust door te zeggen dat dit maar oefenweeën waren...'oefenweeën? Dat lichaam had 26 jaar tijd gehad om te oefenen, en nu plots heeft het beslist om zo even te gaan trainen als de papa vlak naast dat monitording zit te luisteren?!? En toen waren we al 10 minuten ver...en de toekomstige papa heeft de volgende 20 doorstaan (ahja anders hadden jullie dit niet kunnen lezen hé).
Monitor was erdoor, de verpleegster komt even de resultaten checken en beslist om toch maar de gynea van wacht te bellen na een kort onderzoek (want onze gynea had dringend nood aan wat vakantie) nu begon het pas echt in papa's buik te rommelen. Op naar de gynea van wacht om daar een extra onderzoek te doen. Na opnieuw gepruts aan m'n vrouw, door alweer een andere persoon kwamen bepaalde woorden tevoorschijn die plots wat grijze haren op de papa's hoofd toverden. Woorden zoals 'Veel vruchtwater', 'Vloedgolf als water breekt', 'zwangerschapsvergiftiging' en last but not least 'tja, als dat zo is dan moet dat moet je morgen maar bevallen hé'. Ik zette mijn lichaam in standby en besloot om mijn brein even te laten flauwvallen. Ben je op zoek naar de kick van je leven? Doe dan gewoon alle vorige stappen even na, je komt gegarandeerd anders terug uit deze emotionele roetsjbaan, geloof me maar. We hebben de voormiddag dan maar afgesloten met een bloedonderzoek, en toen mocht de papa gaan werken... Wat een stevig begin van een woensdag zeg. Om het vervolg kort te houden kunnen we jullie zeggen dat alles ok is, we zijn nog geen ouders geworden, maar de mama is wel al thuis vanaf nu en mag op verdiende rust.
En met de papa gaat het ook nog wel. Om toch maar even te vermelden, dit bericht ben ik dus op zondag 2 maart aan het schrijven om 9u 's morgens, wat wil zeggen dat ik voor de allereerste keer op 10 jaar tijd de carnaval heb gemist, en met zeer veel pijn in het hart mag ik wel zeggen. Een traditie die een jaartje de kast in moest voor de komst van ons nargaaltje.

9 maanden om papa te worden...
9 maanden die je leven veranderen en je dingen laten doorstaan waar je nooit op had gerekend...
het is enkel een test om te zien of je dat wonder wel waard bent...
maar al bij al zijn die offers die je brengt het allemaal waard...